IŞILDA ✨
Maalesef, birinin ışığından ve parlamasından rahatsız olan insanlar var. Bence bundan rahatsız olan kişiler, kendi karanlığındadır. Bunu biraz somutlaştıracak olursam; karanlık bir odadan çıkan kişinin gözleri kamaşır, acır ve aydınlıktan rahatsız olur. Çünkü gözleri henüz ışığa alışmamıştır.
İşte bazı insanlar için de hayat böyledir. Uzun süre karamsarlığın, umutsuzluğun ya da mutsuzluğun içinde kalan biri, karşısındaki insanın neşesine ve ışığına alışmakta zorlanır.
Işık saçan, parıldayan ve neşeli insanlar, karamsar ortamlarda kendilerini her zaman kötü hisseder. Çünkü bazı insanlar, kendi mutsuzluklarıyla baş etmek yerine karşılarındaki kişinin neşesini azaltarak kendilerini daha iyi hissetmeye çalışır.
Oysa bir başkasının ışığını kısmak, insanın kendi karanlığını aydınlatmaz.
Ancak ışıldayan kişi, karanlık insanların onu aşağı çekmesine izin verirse, karanlık olana güç vermiş olur. Karanlıkta olan kişi, karşısındaki insanın ışığını söndürdükçe kendini daha iyi hisseder. Ne yazık ki ışık saçan, pozitif insan, enerjisi emildikçe aynı ışığı saçamaz ve kendini gösteremez hâle gelir.
Bu yüzden insanın kendi ışığını fark etmesi kadar, onu koruyabilmesi de kıymetlidir.
Özellikle sevecen, yardımsever, iyi niyetli ve pozitif insanlar için bu her zaman kolay değildir. Çünkü karşısındaki kişiyi kırmaktan çekinir, incitici olmamaya çalışır, çoğu zaman kendilerini geri çekerek sessiz kalmayı tercih ederler.
Fakat bazen sessizlik, insanın kendi sınırlarından biraz daha uzaklaşmasına neden olabilir.
Sınır koymak ise sevgisizlik ya da bencillik değildir. Aksine hem kendimize hem de ilişkilerimize duyduğumuz saygının bir parçasıdır.
“Hayır.”
“Ben böyle düşünmüyorum.”
“Bunu istemiyorum.”
“Buna izin vermiyorum” diyebilmek; insanın kendisiyle kurduğu sağlıklı bağın küçük ama önemli ifadeleridir.
Bazen insan, başkasını kırmamak için kendini kırdığını fark etmeyebilir.
Oysa herkesin içinde korunmaya, anlaşılmaya ve olduğu hâliyle kabul edilmeye ihtiyaç duyan biri vardır.
Mesele, kimin karanlıkta olduğunu bulmak ya da kimin ışığının daha güçlü olduğunu ölçmek değildir. Çünkü hepimizin hayatında zor zamanlar, gölgeler ve karanlık dönemler olabilir. Önemli olan, o karanlığın içinde kalırken bile bir gün yeniden aydınlığa çıkabileceğimize dair umudu taşıyabilmektir. Bunu yaparsak kimsenin ışığını azaltmaz, aksine ilham alırız.
Kimi insanın ışığı sessizdir.
Kimininki kahkahadır.
Kimininki iyilik yapmak…
Kimininki umut etmek…
Kimininki ise yalnızca olduğu hâliyle hayata devam edebilmektir.
En güzeli, bir başkasının ışığını söndürmek yerine onun yanında kendi ışığımızla durabilmektir.
Çünkü dünya, birbirimizin ışığını azaltmaya değil, birbirimizi aydınlatmaya ihtiyaç duyar.
İçimizdeki çocuksu neşenin, umudun ve hayata duyduğumuz sevginin hep bir köşede yaşamaya devam etmesi dileğiyle…
Işılda. ✨